ὑπαρκτός
ὑπαρκτός, subsisting, existent, real
Could not find ὑπαρκτή in Logeion dictionaries.
ὑπαρκτή Adjective: feminine nominative singular, Adjective: feminine vocative singular of ὑπαρκτός
ὑπαρκτός, ή, όν,
- subsisting, existent, real, Epicur. Fr. 27, Posidon. ap. D.L. 7.91, Plu. Stoic.rep. 2.1046c, etc.
ὑπαρκτός, ή, όν [ῠ]
1 qui existe par soi-même ou réellement, Plut. M. 1046c ; Sext. P. 3, 66, etc. ||
2 qui peut servir de fondement, Posidon. (DL. 7, 91).
Étym. ὑπάρχω.
ὑπαρκτός, ή, όν, adj. verb. von ὑπάρχω, daseiend, existierend, S.Emp. oft ; – was zu Grunde liegt oder zu Grunde gelegt werden kann, DL. 7.91 aus Posidon.