ὕπαργμα
ὕπαργμα, property
ὕπαργμα, ατος, τό, in pl.,
- property, Parth. 1.2, 8.3.
ὕπαργμα, ατος (τὸ) [ῠ] seul. au plur. biens, possessions, Parth. 1, 1 ; 8, 2.
Étym. ὑπάρχω.
ὕπαργμα, τό, das Vorhandene, die Substanz, Sp.; – das Vermögen, Parthen. 1, gew. im plur.