ὑπερεκπίπτω
ὑπερεκπίπτω, to go beyond all bounds
Could not find ὑπερεκπῖπτον in Logeion dictionaries.
ὑπερεκπῖπτον present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular of ὑπερεκπίπτω
ὑπερεκ-πίπτω,
- extend beyond, exceed, c. gen., τῶν δέκα Placit. 1.3.8; extend beyond, Gal. UP 3.8, al., 18(1).84; of time, PThead. 10.12 (iv A. D.).
- II abs., go beyond all bounds, Luc. Herm. 67; τοσοῦτον ὑ. ὥστε . . Id. Salt. 83, cf. S.E. M. 6.6.
- 2 to be exceptional, μακροβιοτείᾳ Phld. Sign. 17.
ὑπερ·εκπίπτω (f. -εκπεσοῦμαι, ao. -εξέπεσον, etc.) tomber au delà du but, d’où fig. dépasser le but, les limites ou la mesure, avec le gén. Plut. M. 877a ; abs. Luc. Herm. 67 ; avec ὥστε, Luc. Salt. 83 ; Sext. M. 6, 6.
ὑπερεκπίπτω, (πίπτω), darüber hinausfallen, übertr., über das Ziel hinausgehen, das Maß überschreiten, Luc. Hermot. 67 ; εἰς μακρὰς διεξόδους, S.Emp. adv.mus. 6.
ὑπερεκπίπτω
fut. -πεσοῦμαι
- to go beyond all bounds, Luc.