ῥυτός

ῥῡτός (A), ή, όν,

• quarried, ῥυτοῖσιν λάεσσι Od. 6.267, 14.10. (Cf. Lat. rāta caesa.)

ῥῡτός (B), ή, όν, (ἐρύω (A))

• dragged, hauled, σανίδες Ph. Bel. 95.48 (s.v.l.).
• • • 2 Subst. neut. pl. ῥῡτά, τά, reins (cf. ῥυτήρ (A) 2a), ῥυτὰ χαλαίνειν Hes. Sc. 308.

ῥῠτός, ή, όν, (ῥέω)

• flowing, fluid, liquid, ῥυτᾶς ἐξ ἁλός A. Ag. 1408 (lyr.); ῥ. πόροι (v. πόρος I.3) Id. Eu. 452; ῥυτῶν ὑδάτων λουτρά S. OC 1598; παγά E. Hipp. 123 (lyr.); ὑγρὸν ῥ., opp. πακτόν, Ti.Locr. 99c; [ὕδατα] ῥ. distd. fr. στάσιμα, Arist. Mete. 353b19, cf. Thphr. CP 2.6.3; distd. fr. φρεατιαῖα, Plu. Frig. 2.954c.
• • II ῥῠτόν, τό, drinking-cup or horn, running to a point, where was a small hole, through which the wine ran in a thin stream, S. Fr. 772, D. 21.158, PPetr. 3 p.113 (iii B.C.), Inscr.Délos 442B 27 (ii B.C.), Plb. 14.11.2, Plu. Alex. 67; made in the form of an elephant, a trireme, the god Βησᾶς, Damox. 1.2, Epin. 2.1, Hedyl. ap. Ath. 11.497d; funnel used as a filter, Ps.-Democr. ap. Zos. Alch. p.155B.; v. κρουνίζω:—Dim. ῥύτιον [ῠ], τό, only in Lat. form rhytium, Mart. 2.35.2.

2. ῥῡτός -ή -όν [ἐρύω] getrokken, gesleept: ἀγορὴ ... ῥυτοῖσιν λάεσσι κατωρυχέεσσ’ ἀραρυῖα een markt versierd met ingegraven, erheen gesleepte (d.w.z. heel grote) stenen Od. 6.276.

ῥυτός, auch 2 Endgn,
1) flüssig, fließend, strömend ; ῥυτᾶς ἐξ ἁλὸς ὀρόμενον, Aesch. Ag. 1382 ; ῥυτοῖς πόροις, Eum. 430 ; ῥυτῶν ὑδάτων λουτρὰ καὶ χοάς, Soph. O.C. 1594, von Quellen u. von Flüssen, Aj. 868 ; ῥυτὰν παγάν, Eur. Hipp. 123 ; ὕδωρ, im Ggstz von πηκτόν, Tim.Locr. 99c ; ὕδατα, im Ggstz von στάσιμα, Arist. Meteor. 2.1.
2) τὸ ῥυτόν, ein Trinkgefäß, oben breit, unten spitz zulaufend, eine Art Trinkhorn, aus dessen engem unterm τὰ ῥυτὰ κέρασιν ὅμοια εἶναι, διατετρημένα δʼ εἶναι· ἐξ ὧν κρουνιζόντων λεπτῶς κάτωθεν πίνουσιν, Doroth. bei Ath. XI.497e, vgl. XI.496f, wo Beispiele aus Dem. 21.158 (κυμβία καὶ ῥυτὰ καὶ φιάλας ὀνομάζων) u. Comic. u. Hedyl. ep. 7 (APP 31) angeführt sind u. bemerkt wird, daß es früher auch κέρας geheißen. Bei DS. 20.63, ῥυτὸν μέγαν, masc.; Martial. 2.35.2 hat auch rhytium, also im dimin. ῥύτιον ; vgl. Runkel Cratin. frg. p. 71.

ῥυτός ², [ῡ]
1) gezogen, herbeigezogen, -geschleppt ; ῥυτοῖσιν λάεσσιν, mit großen herbeigeschleppten Steinen, Od. 6.267, 14.10.
2) τὰ ῥυτά, poet. = ῥυτήρ, Zügel, ῥυτὰ χαλαίνειν, Hes. Sc. 308.

ῥυτός ⁴, ὁ, = ῥυτόν.

ῥυτός

[ἐ-ρύω1.]

Prob, drawn out of the earth, dug, quarried : λάεσσιν Od. 6.267, Od. 14.10.

ῥυτός (ἐρύω): dragged, hauled, of stones too large to carry, Od. 6.267 and Od. 14.10.

ῥυτός ῥῡτός, ή, όν *ῥύω, ἐρύω

• dragged along, ῥυτοὶ λάες stones dragged along, i. e. too large to carry, Od.

ῥυτός ῥῠτός, ή, όν ῥέω

• flowing, running, fluid, liquid, Trag.