ῥύτωρ
ῥύτωρ, one who draws
ῥύτωρ2, a saviour, deliverer
ῥύτωρ (A) [ῡ], ορος, ὁ, (ἐρύω (A))
- one who draws, χρυσέων ῥ. τόξων, of Apollo, Ar. Th. 108 (lyr.).
ῥύτωρ (B) [ῡ], ορος, ὁ, (ἐρύω (B))
- saviour, deliverer, defender, πόλεως A. Th. 318 (lyr.); σωφροσύνης ῥ. καὶ βιότου IG 3.1171.6; ῥ. βουκολίων AP 6.37; ῥ. χαίτας κεκρύφαλος ib. 207 (Arch.): c. gen. objecti, one who saves or delivers from, λιμοῦ καὶ θανάτου ib. 9.351 (Leon.Alex.).
- III ῥύτορας· τοὺς θαλλοὺς τοὺς καθαρτηρίους, Hsch.
1 ῥύτωρ, ορος (ὁ) [ῡ] qui protège, avec le gén. de la pers. ou de la ch. protégée, protecteur, défenseur de, Eschl. Sept. 318 ; Anth. 6, 37, 207 ; avec le gén. de la chose contre laquelle on protège, Anth. 9, 351.
Étym. ῥύομαι.
2 ῥύτωρ, ορος (ὁ) [ῡ] tireur d’arc, de flèches, Ar. Th. 108.
Étym. ἐρύω.
2. ῥύτωρ -ορος, ὁ [ἔρυμαι] redder, beschermer: πόλεως van de stad Aristoph. Th. 318.
ῥύτωρ ¹, ορος, ὁ, der Zieher, Spanner, χρυσέων τόξων, Apollo, Ar. Th. 108.
ῥύτωρ ², ορος, ὁ, Retter ; λιμοῦ καὶ θανάτου, Erretter vom Hunger und Tode, Leon.Alex. 29 (IX.351); κόμης ῥύτωρ κεκρύφαλος, Ep.adesp. 115 (VI.280); βουκολίων, heißt Pan, 125 (VI.37), der Wächter, Beschützer.
ῥύτωρ
ῥύ_τωρ, ορος, ὁ,
ῥύομαι
- a saviour, deliverer, Aesch., Anth.; τινός from a thing, Anth.