ῥωγαλέος
ῥωγαλέος, broken, cleft, rent, torn
ῥωγ-ᾰλέος, η, ον, (ῥώξ A)
- broken, cleft, χιτὼν χαλκῷ ῥ. Il. 2.417; ῥ. πήρη torn, ragged, Od. 17.198; ῥάκος . . ἠδὲ χιτῶνα, ῥωγαλέα 13.435.
ῥωγαλέος, α, ον [ᾰ] déchiré, Il. 2, 417 ; Od. 13, 435 ; 14, 343 ; 17, 198 ; 18, 109 ; Nic. Th. 576.
Étym. ῥήγνυμι.
ῥωγαλέος, zerrissen, zersetzt, Od. 13.435, öfter ; χαλκῷ, Il. 2.417, zerhauen.
ῥωγαλέος
-η, -ον
[ῥήγνυμι.]
Full of rents or holes, rent, torn : Ἑκτόρεον χιτῶνα δαΐξαι ῥωγαλέον (so as to pierce it with many a hole) Il. 2.417. Cf. Od. 13.435, 438= Od. 17.198= Od. 18.109, Od. 14.343.
ῥωγαλέος : torn, ragged.
ῥωγαλέος
ῥωγᾰλέος, η, ον,
ῥώξ
- broken, cleft, rent, torn, Hom.