ῥωγμή
ῥωγμή, fracture
ῥωγ-μή, ἡ,
- = ῥωγή, fracture, Hp. VC 3; ῥ. ξύλου cleft, Arist. HA 614b15, cf. 556a5.
ῥωγμή, ῆς (ἡ) c. ῥωγή, Hpc. V.C. 898 ; Arstt. H.A. 9, 9, 4 ; Plut. M. 664b.
ῥωγμή, ἡ, = ῥωγμός¹, auch ῥωχμή, ξύλου, Arist. H.A. 9.9 ; Plut. Symp. 4.2.1.