Bargus
Bargus, i, m.,
- a river of Thrace, tributary to the Ebrus, Plin. 4, 11, 18, § 50.
Bargus, ī, m. , fleuve de Thrace : Plin. 4, 50.
Si quis hominem de Bargo, vel furca, sine voluntate judicis dimiserit,Gloss. apuddccc. den. qui faciunt sol.xlv. culpabilis judicetur.
De Bargo, de ramo. Tacitus de Moribus Germ. :
Proditores et transfugas arboribus suspendunt.S. Audoenus lib. 2. Vitæ S. Eligii cap. 31 :
Hoc apud Regem obtinuerat, ut omnia humana corpora, quæ vel Regis severitate, vel judicum censura... perimebantur, sive per civitates, sive per villas, licentiam haberet, et de Bargis, et ex rotis, et de laqueis sepelire. Barcusin Pacto legis Salicæ tit. 44. § 9 :
Si quis hominem ingenuum de Barco abbatiderit, sine voluntate, etc.Hinc ortam Gallicam vocem
Brancheopinatur Wendelinus, quam a
brachiumdeducit Salmasius. Vide eumdem Salmasium ad Vopiscum pag. 446.
barba. Gloss. Gr. Lat.
Bargus, sine genio.
Bardus.