bargina
bargina u. barginna = homo vitiosae gentis, nach Caper (VII) p. 103, 8 mit codd. B u. C; dagegen Gloss. ›bargina, προσφώνησις βαρβαρική‹; u. ›barginna, βάρβαρος, προσφώνησις βαρβάρου‹.
nam rudis et priscae legis patefecit abyssum / septuaginta duos recludens bargina biblos, / quos nunc sacratis describit littera cartis
thesaurosque simul librorum forte Pelasgos / edidit in lucem, quos bargina texerat umbra
~a,boccfel
~a,pa elpeodigan oððe of elpeodiscre
bargĭna ( -inna ), æ, m. , homme de basse origine : Caper Orth. 103, 8.
pergamenum, vel papyrus : qua notione usus videtur hac voce Althelmus de Laude Virginum cap. 29. de sancto Hieronymo :
Ubi frustra restituit CanisiusNam rudis et priscæ legis patefecit abyssum, Septuaginta duos recludens Bargina biblos.
pagina.