Beelzebub
Beelzĕbŭb, indecl., or Beelzĕbŭl, ūlis, m., = Βεελζεβούβ or Βεελζεβούλ, Heb. or; in eccl. Lat.
- Beelzebub, the chief of evil spirits, Vulg. Luc. 11, 15; Tert. adv. Marc. 4, 26; Prud. στεφ. 2, 267.
Beel-zebūb, indecl., od. Beel-zebūl, ūlis, m. (Βεελζεβούβ od. Βεελζεβούλ, hebr. בובז לעב od. לובז לעב), der Beelzebub, Oberhaupt der bösen Geister, Eccl.
Beelzĕbūb, m. , ind. ou -būl, ūlis, m. , Béelzébuth, Béelzébub ou Belzébuth, le prince des démons : Eccl.