Fauni
Faunī, (15) ōrum, m. Faunes [petits génies champêtres] : Lucr. 4, 581 ; Hor. P. 244 ; Cic. Nat. 2, 6 ; Div. 1, 101.
Warascos prædicaturi accelerant, qui agrestium fanis decepti, quos vulgi Faunos vocant, gentilium quoque errore seducti, in perfidiam devenerant, Fotini seu Bonosi virus infecti.Quo loco
agrestesdicuntur
Fauni, quia silvestres dii fuisse finguntur a Poetis, belluino more vitam agentes in silvis : unde
Fauni ficariidicuntur apud Hieremiam cap. 50. Adde Isid. lib. 8. Orig. c. ult.
In domo Nicholai Præpositi fantasia, quod in libris gentilium Faunus solet appellari, minus credentes, et in fide Christi modice catholicos, ut mulieres plerasque et simplicis ætatis pueros, noctibus jugiter exterrebat.
Vulgo incubi vel incubones, a Romanis vero fauni ficarii dicuntur.