Faunigena
Faunĭgĕna, ae, adj. [Faunus+gigno],
- descended from Faunus, Sil. 5, 7.—Subst.: Faunĭgĕnae, ārum, m., descendants of Faunus, Sil. 8, 358.
Faunigena, ae, m. (Faunus u. geno = gigno), von Faunus abstammend, ein Sohn des Faunus, v. Latinus, Ov. met. 14, 449. – dah. Faunigenae, ārum, m., die Abkömmlinge des Faunus = die Bewohner von Latium, Sil. 8, 357.
Faunĭgĕna, æ, m. , fils ou descendant de Faunus : Sil. 5, 7 ; 8, 358.