Gallograecia
Gallograecia, ae, f. = Galatia (w. s.), Caes. b. c. 3, 4, 5. Liv. 37, 8, 4. Vell. 2, 39, 2. – Dav. Gallograecus, a, um, galatisch, Cic. – Plur. subst., Gallograecī, ōrum, m., die Galatier, Liv.
Gallŏgræcĭa, (14) æ, f. , Gallogrèce [ou Galatie] : Cæs. C. 3, 4, 5 || -cus, a, um, de Gallogrèce ; Gallŏgræcī, ōrum, m. , Gallogrecs : Liv. 37, 40.
Gallograecia
See Galatia.