Graeculus
Graeculus, Grecian, Greek
Graecŭlus, a, um, v. Graeci, II. D.
Graeculus, a, um, s. Graecīno. D.
executus est id munus Fridegodus ‥ versibus non ita improbis nisi quod Latinitatem perosus Grecitatem amat, ~a verba frequentat
non multum hic noster ~us preceptor videtur attendere
Græcŭlus, (11) a, um (dim. de Græcus ), grec [t. de mépris] : Cic. Tusc. 1, 86 ; Fl. 23 ; de Or. 1, 47 || m. pris substt , méchant Grec, mauvais Grec : Cic. de Or. 1, 102 || Grec au petit pied, élève des Grecs : Cic. Verr. 2, 4, 127.
Graeculus
adj.
dim.
- Graecus, Grecian, Greek: ineptum sane negotium et Graeculum, thorough Greek: contio: homines.—As substm. and fa Greekling, C., Iu., Ta.