gragnola

, vox Italica, Grando, Gall. Grêle. Chron. Placent. ad ann. 1352. apud Murator. tom. 16. Script. Ital. col. 499 : Cecidit magna tempestas Gragnolarum in civitate Placentiæ et confinibus cum magno vento ; et fuit ipsa tempestas altior uno palmo super terram.