Graius
Grāius, a, um (dissyl.): (adj.), Greek, Greek, 2.598; subs., Grāius, iī, m., a Greek, 3.594.
Grāius, a, um, v. Graii, II.
Grāius, s. Grāiī.
†Gralorum, Grecorum
Ausoniae coeunt Graiae mox atque soritae
Adonios vocitat Graius Ebriusque Thebethque
velut habet Bacchus per ~as urbes
Latinorum adventu, Greci deseruerant ‥ ; antiquum ‥ odium contra Latinos ~ii dudum conceperant
Graĭus, (10) a, um ¶ 1 grec : Lucr. 1, 66, etc. ; Virg. En. 6, 97 || subst. m. , un Grec : Cic. Nat. 2, 91 || pl. Graiī ou Grāī, ōrum, les Grecs : Pl. Men. 715 ; Lucr. 3, 100 ; Cic. Rep. 1, 58 ¶ 2 Alpes Graiæ Plin. 3, 134, Alpes Grées.
Grāius (disyl.), adj.,
- of the Greeks, Grecian, Greek: homo, V.: nomen, V.: Camena, H.—As substm., a Greek, C., V.—Plur: Grāī, ōrum or ūm, mthe Grecians, Greeks, C., V.