Hesus
Hesus, i, m., v. Esus.
Hēsus, ī, m., s. 1. Ēsus.
Hēsus, (16) v. Esus.
Esus, pastus. Charta Guill. comit. Nivern. ann. 1165. inter Probat. Hist. Autiss. pag. 22. col. 2 :
Homines illi qui debent salvamentum, conducent illud Silliniacum in domum domini Bucardi, et ipse dabit eis Hesum.Vide Esus.
Hesus
A deity among the Gauls, the same as Mars of the Romans (Lucan, i. 445). Lactantius (Div. Inst i. 21) writes the name Heusus.