heterogeneus

heterogeneus [ἑτερογενής] , heterogeneous. sunt et principia ~ea, sive exeleogenea, id est alterius nature quam sint ea quorum ipsa sicut [? l. sunt] principia. ‘heteros’ enim diversum, unde heteroclita, id est diversi clinia. ‘exeleos’ sive ‘xenos’, peregrinum unde et xenodochium et Ulixes et exenium dicuntur Neckam NR II 173 p. 291; Lemnia flamma ‥ / ‥ / ethereogeneas partes disjungit, adunat / consimiles Id. DS IV 15 p. 420; plumbum quibus miscetur partes homogenias congregat et hetherogeneas separat Bart. Angl. XVI 81; calor ‥ naturalis ‥ separans materias etherogeneas ‥ formas extrahit de materia Gilb. I 36v. 2; Bacon XIV 68 (v. congregate 2a); anima requirit corpus habens partes ~eas, ut sint apta instrumenta multarum operacionum Duns Metaph. VII 20 p. 476; vel Deus componitur ex partibus homogeneis tantum vel etiam heteromogeneis ‥; si ex heteromogeneis ‥ Bradw. CD 8A; hoc partes edificii, picture, scripture et ceterorum heterogeniorum hujusmodi ‥ monstrant Ib. 120E; in homine et aliis animalibus que non dicuntur ~ea nisi propter distinccionem accidencium specificam in diversis partibus Ockham Sent. I 329; eterogenia Wycl. Log. III 68 (v. extrinsio); ethrogena Id. Eccl. 104 (v. homogeneus a); melius est corpus hominis componi ex partibus ethromogenis quam quod totum foret oculus Id. Ver. III 141; videtur ‥ ecclesiam esse corpus heteromogenum [vv. ll. ethromogenum, ethromogenium, etromagenium] Id. Chr. & Antichr. 662; ethrogenium Id. Incarn. 200.