heteroclitus
hĕtĕrō̆clĭtus, a, um, adj., = ἑτερόκλιτος, in gram. lang.,
- varying in declension, heteroclite, Charis. p. 23 P.; Prisc. p. 1065 ib.
‘porrum’ nomen est etroclitum [ME: porrum ] quod in singulari dicitur ‘hoc porrum’ et in plurali ‘porri’is a noun ethroglitum
normam ‥ imitatur nominis ethrocliti, a communique fleccione recedens
~um, diversiclinium ubi diverse sunt vie
hĕtĕrŏclĭtus, a, um (ἑτερόκλιτος), hétéroclite, irrégulier [en t. de gramm.] : Prisc. Gramm. 7, 82.