Maro
Măro, ōnis, m. [from root smar-, to be thoughtful; cf. memor],
- the family name of the poet P. Vergilius, Lact. 1, 15, 12: ingenium sacri miraris abesse Maronis: Sint Maecenates, non deerunt, Flacce, Marones, Mart. 8, 56, 5: summus, id. 12, 4, 1: altisonus, Juv. 11, 180.—Transf., a statue of Virgil, Juv. 7, 227.—Hence,
- A Mă-rōnēus, a, um, adj., of or belonging to the poet Virgil, Maronian, Virgilian: templum, Stat. S. 4, 4, 55.—
- B Mărōnĭā-nus, a, um, adj., Maronian, Virgilian: culex, Stat. S. 2, 7, 74: stilus, Sid. Ep. 8, 1 in carm.
Măro, ōnis, m.,
- a mountain in Sicily, near the river Himera, Plin. 3, 8, 14, § 88 (dub.; Jan., ad Maroneum et Gemellos colles).
Măro, ōnis, m., = Μάρων,
- the companion and instructor of the youthful Bacchus: terra Thraeca, ubi Liberi fanum inclutum Maro locavit, Enn. ap. Varr. L. L. 5, 14 Müll. (Trag. Rel. v. 170 Vahl.); Fulg. Myth. 2, 15.—
- II Transf., v. l. Prop. 3, 30, 14 (al. leg. Anione), as the name of a statue beside a spring, prob. a Silenus (v. Herzb. Com. in Prop. 2, 32, 14).
1. Maro, ōnis, m., Familienname des bekannten röm. Dichters P. Vergilius, Lact. 1, 15, 12: altisonus, Iuven. 11, 178: summus, Iuven. 12, 4: sacer, Mart. 8, 56, 3: Minciades, Iuvenc. prol. 10: im Plur. appellat., Marones = große Dichter, Mart. 8, 56, 5. – Dav.: a) Marōnēus, a, um, maronisch = vergilisch, Stat. silv. 4, 4, 54. – b) Marōniānus, a, um, maronianisch = vergilisch, culex, Stat. silv. 2, 7, 74: stilus, Sidon. poët. epist. 8, 1. v. 23.
2. Maro, ōnis, m. (Μάρων), Begleiter und Erzieher des jungen Bacchus, Enn. fr. scen. 389. Fulg. myth. 2, 15. – als Abbildung an einem Springbrunnen, Prop. 2, 32, 14 ed. Hertzb. (wo Lachmann, Haupt u. L. Müller Anione lesen; vgl. jedoch Hertzb. S. 214 f.).
bella Maro resonet, nos pacis dona canamus
cantica sunt nimium falsi haec meliora Maronis / haec tibi vera canunt vitae praecepta perennis
hunc ergo si ~onem nobis et consiliarium praefecerimus
Mărō, (13) ōnis, m. , ¶ 1 surnom de Virgile : Lact. Inst. 1, 15, 12 || Virgile [désigné par son surnom] : Mart. 8, 55, 5 ¶ 2 compagnon de Bacchus : Enn. d. Varro L. 5, 14 ; Fulg. Myth. 2, 15 || -rōnēus, a, um, de Maro, de Virgile : Stat. S. 4, 4, 55 ou -nĭānus, a, um, Stat. S. 2, 7, 74 ¶ 3 colline de Sicile : Plin. 3, 88.
Maro
Vergilius. See Vergilius.
Maro
Maro, priest of Apollo at Ismarus
- spared by Odysseus: Apollod. E.7.1
- gives Odysseus wine: Apollod. E.7.4