marmita Save DMLBS Du Cange marmita [OF marmite] , marmit, pot. item iiij ~as vini quas debent homines qui quondam fuerunt questales Reg. Gasc. A I 74. MARMITA, dicitur quidam Diaconus in Inquisitione de Vita et moribus B. Joannis Episcopi Vicentini. Sed verentur viri docti, ne mendum insit. Vide Marotimus.