Palantia
Palantĭa, æ, f. , ville de la Tarraconnaise : Mela 2, 88 || -inus, a, um, de Palantia : Inscr. || m. pl., habitants de Palantia : Plin. 3, 26.
Palantiædictæ, ut est in Speculo Saxon. art. 62. § 1. Vide Freherum in Orig. Palatin. part. 1. cap. 2. Gorop. Bekanum lib. 2. Francicorum pag. 44. etc. Chronicon Magistri Jordanis pag. 106. et infra in voce Palas.