palanga
palanga, s. phalanga.
Palangæ dicuntur fustes teretes, qui navibus subjiciuntur, quum attrahuntur ad pelagus, vel quum ad littora subducuntur : unde etiam nunc Palanqarios dicimus, qui aliquid oneris fustibus transvehunt. Levamentariivocantur in Cod. Theod. l. 1. tit. 5. de Naviculariis ; unde nostrum
Levier, quia levandis oneribus aptum. Vide Falanga.
Palangue, eodem sensu. Guignevil. in Peregr. hum. gen. MS. ubi de Pœnitentia :
Mon balai je nomme ma langue Et mon fourchon et ma Palangue, Dont toute ordure je baloie.