Parisii
Părīsĭi, ōrum, m.,
- a people of Celtic Gaul, bordering on the Senones, Caes. B. G. 7, 4; 35; 75; Plin. 4, 18, 32, § 107. Their chief city, Lutetia Parisiorum (late Lat. also Parisii), stood on the isle of Paris, Caes. B. G. 6, 3; 7, 57; Amm.20, 4, 11; 20, 5, 1.—Hence,
- II Părīsĭăcus, a, um, adj., of or belonging to the Parisians, Parisian: arx, Ven. Vit. S. Mart. 4, 636: NAVTAE, Inscr. Murat. 1066, 5.
Parīsiī, ōrum, m., eine Völkerschaft im keltischen Gallien, mit der Hauptstadt Lutetia (Parisiorum), j. Paris, Caes. b. G. 6, 3; 7, 4 u. 34 a. Plin. 4, 107. Amm. 15, 11, 3 u.a.: die Hauptst. ebenf. Parisii gen., Notit. Imperat. c. 65. Amm. 20, 5, 1. – Dav. Parīsiacus, a, um, parisisch, Ven. Fort. vit. S. Mart. 4, 636. Corp. inscr. Lat. 13, 3026.
Theodorus profectus est ad Agilberctum ~iorum episcopum
~iorum urbem quatuor annis obsedit
Baiocas cepit, bis Parisios superavit; / nemo fuit Francis asperior cuneis(
villa de Parsyis
in j burs’ plastri de Paris’ empt’
in petris et plastro de Paris’ empt’ ad emendand’ petr’ dicti molendini(
recepit ‥ unam capellam de plastro de ~is tendulis coopertam
in aecclesia Dagoberti regis, citra ~ii urbem
mittite nostras litteras Benedicto ‥ qui propter scholas moratur apud ~ium
in Meldis, civitate Frantie ab oriente ~ii posita
capellanus ‥ venit a ~eo qui vidit nuncios ‥ apud regem Francie
comes de Penbrock desponsavit filiam comitis S. Pauli apud ~iam
comes de Pennebrock ‥ juxta ~ium subito obiit
plangit Parisius, pangat super hunc paradisus(
per empcionem j li. granorum de Paris’(v.
de equo lapsus et miserabiliter conquassatus apud ~ius mortuus est
~ius ante mensem elapsum obsidione cinget et te interius
illud prophete ‥ quo dici solet ~ius fundatam esse super Secanam
dominus noster ~ius remanserat
Karibertus ‥ ~ius ‥ regni sedem sibi collocavit
datum ~iis septimo idus Maii
inter hospitalia et domos Dei tam ~ius quam per totam Normanniam
neque Andegavis ‥ aliave universitate Francie preterquam solum ~ius [v. l. ~iis ]
iterum vale raptim Parrhisiis
~iis ‥ XIIe die Novembris
appetiit fines Franciae gloriosae, perveniens ~ius, qui locus vernat ut Domini paradysus in omni re
ad juditium evocatus ~ius
cum autem ~ius venisset, idoneum visum est
eosdem ~ius adduci mandavit
Părīsĭī, (14) ōrum, m. , ¶ 1 Parisiens [peuple de la Celtique, capitale Lutèce]: Cæs. G. 6, 3, 5 ; 7, 4, 6 ; Plin. 4, 107 ¶ 2 la capitale elle-même : Amm. 20, 5, 1.
PARISII
PARI´SII[LUTETIA.]
Parisii
Paris. See Lutetia Parisiorum.