paritonus Save DMLBS Du Cange paritonus [CL par+CL tonus < τόνος; cf. et. ἰσοτονία] , (mus.) uniformity or equality of pitch. paritonius, cantor [v. l. quasi ~o cantans] Osb. Glouc. Deriv. 475. PARITONUS, Cantor, qui parat tonos. Ugutio. Melius ex Cath. in Amalth. qui parit tonos.