Ravilla
Rāvilla, ae, m. [2. ravus],
- an appellation of L. Cassius Longinus (Cons. 626 A.U.C.), Front. Aquaed. 8; cf.: Ravillae a ravis oculis, quemadmodum a caesiis Caesullae, Fest. p. 274 Müll.; cf. Paul. ex Fest. p. 275 ib.
Rāvilla, æ, m. , surnom rom. : Frontin. Aqu. 8 || pl. Raviliæ a ravis oculis, quemadmodum a cæsiis Cæsullæ Fest. 274, Ravilla vient de ravi oculi (homme aux yeux gris) comme Cæsulla vient de cæsii oculi (h. aux yeux verts).
Ravilla
an agnomen of L. Cassius Longinus, consul B. C. 127. [Longinus, No. 4.]