ravis
rāvis, acc. ravim, f. [kindr. with ravus, q. v.],
- hoarseness (ante- and post-class., and only occurring in the acc. sing.): usque ad ravim poscam, Plaut. Aul. 2, 5, 10 (336): expurigabo hercle omnia ad raucam ravim, id. Fragm. ap. Non. 164, 19: (tragoedi) boando purgant ravim, Ap. Flor. p. 357, 36.
rāvis, Akk. im, f. (mit raucus verw.), die Heiserkeit, usque ad ravim poscere, bis zur Heiserkeit, Plaut. aul. 336: so auch expurigabo ad raucam ravim omnia, Plaut. fr. b. Non. 164, 19.
~im, nomen indeclinabile, i. raucitas
rāvis, (16) is, f. , enrouement : Pl. Aul. 336 ; Non. 164, 19.