subditivus
subditivus, substituted, suppositious, spurious
Could not find Subditivo in Logeion dictionaries.
Subditivo Adjective: masculine ablative singular, Adjective: masculine dative singular, Adjective: neuter ablative singular, Adjective: neuter dative singular of subditivus
subdĭtīvus, a, um, adj. [subdo],
- substituted, supposititious, spurious, counterfeit (rare but class.): de illo subditivo Sosia mirum nimis est, Plaut. Am. 2, 2, 198 (830); 1, 2, 35 (497): archipirata, Cic. Verr. 2, 5, 27, § 69: fratrem ut subditivum arguere, Suet. Ner. 7. —Subst.: Subdĭtīvus, i, m., the title of a comedy of Caecilius, Gell. 15, 9, 1 (Com. Rel. p. 39 sq. Rib.).
subditīvus, a, um (subdo), I) untergelegt, substituiert, secreta, Arnob. 5, 32. – II) insbes., untergeschoben, unecht, verkappt, Sosia, Plaut.: archipirata, Cic.: subditivom fieri ego illum militis servom volo, Plaut.: fratrem ut subditivum apud patrem arguere conatus est, Suet.
~us, i. subpositus
~us, subditus, subjectus
subdĭtīvus, (13) a, um (subdo), ¶ 1 supposé, substitué, faux : Pl. Amph. 828 ; Cic. Verr. 2, 5, 69 ; Suet. Nero 7 || Subditivus, ī, m. , titre dʼune pièce de Cæcilius : Gell. 15, 9, 1 ¶ 2 caché : Arn. 5, 32.
subditīvus
adj.
- subdo, substituted, suppositious, spurious: archipirata.