Vergiliae

Vergĭlĭae, ārum, f. [vergo],

• the constellation of the seven stars, that rises at the end of spring, the Pleiades, Cic. N. D. poët. 2, 44, 112; Auct. B. Afr. 47; Isid. Orig. 3, 70; cf. Fest. p. 372 Müll.

Vergiliae (vergiliae), ārum, f. (altlat. verga = virga; eig. das Büschelgestirn, griech. βότρυς), das am Ende des Frühlings aufgehende Siebengestirn, die Plejaden, Plaut. Amph. 275 (verg.). Varro r.r. 1, 28, 2 u.ö. (verg.). Cic. poët. de nat. deor. 2, 112 (Verg.) Auct. b. Afr. 47, 1 (verg.). Liv. 21, 35, 6 (Verg.).

Vergiliae [CL], constellation of the Pleiads, Pleiades; b (sg., in gl.). quid referam Atlantidas ‥ quas Graecorum traditio a pluralitate pliadas, Latina a verno tempore ~as ‥ nuncupaverat Aldh. Met. 3 p. 72; hiemis et aestatis initia vespertino vel matutino ~arum ortu occasuque signantes Bede TR 35; Vergilias etiam taurus sibi vendicat iste; / Vergilio nomen nonne dedere suum? Neckam DS I 397; Solinus refert quod apud insulanos Taphne sol dexter oritur occidetque [l. occiditque] sinister, nunquamque septentriones seu etiam †nagilie [l. ~e] apparent Ps.-Gros. Summa 566.  b hec ~a, -e i. stella que paulo ante lucem occidit Osb. Glouc. Deriv. 618.

Vergĭlĭæ, (14) ārum, f. (vergo), les Pléiades [constell.] : [poet.] Cic. Nat. 2, 112 ; B. Afr. 47 ; Isid. Orig. 3, 70 ; Fest. 372.

vergiliae, arum. f.
七星。

Suggest a Translation
See an image