abavunculus
ăb-ăvuncŭlus, i, m.,
- great-greatuncle; also called avunculus maximus, Dig. 38, 10, 3; 10, § 17.
ab-avunculus, ī, m. = avi avunculus, der Bruder der Ururgroßmutter (abavia), ICt. Vgl. Hauler in Wölfflins Archiv 2, 290.
~us meus, mines eames pridde fæder
sic gradatim vocandi sunt ~us magnus et abmatertera magna
ăbăvuncŭlus, ī, m. , grand-oncle, frère de la trisaïeule : Dig.