aberro
aberro, to wander out of the way, lose the way, go astray
- I Lit.: puer inter homines aberravit a patre, Plaut. Men. prol. 31: taurus, qui pecore aberrāsset, Liv. 41, 13, 2.—
- II Trop.
- A (Like abeo, II. A.) To wander from, stray, or deviate from a purpose, subject, etc. (Ciceronian): a regulā et praescriptione naturae, Cic. Ac. 2 (Luc.), 46, 140: ne ab eo, quod propositum est, longius aberret oratio, id. Caecin. 19; so id. Off. 1, 28; 1, 37; id. Fin. 5, 28 al.—Also without ab: vereor ne nihil conjecturā aberrem, Cic. Att. 14, 22 (with a conjecturā, id. N. D. 1, 36, 100): etiam si aberrare ad alia coeperit, ad haec revocetur oratio, id. Off. 1, 37 fin.: rogo, ut artificem (sc. pictorem), quem elegeris, ne in melius quidem sinas aberrare, that the painter should not depart from the original, even to improve it, Plin. Ep. 4, 28 fin.—
- B To divert the mind or attention, to forget for a time: at ego hic scribendo dies totos nihil equidem levor, sed tamen aberro, I am indeed not free from sorrow, but I divert my thoughts, Cic. Att. 12, 38; so id. ib. 12, 45 (cf. aberratio).
I [pr.] errer loin de : inter homines a patre Pl. Men. 31, sʼégarer dans la foule après avoir perdu son père ; aberrantes ex agmine naves Liv. 37, 13, 1, des navires allant à lʼaventure loin du gros de la flotte ; qui pecore aberrasset Liv. 41, 13, 2, [un taureau] qui errait égaré loin de son troupeau.
II [fig.] ¶ 1 sʼéloigner, sʼécarter, ab aliqua re, de qqch. : Cic. Fin. 5, 83 ; Cæc. 55 ; Tusc. 5, 66 ; Phil. 7, 1 ; Lig. 19 || ad alia Cic. Off. 1, 135, sʼégarer sur dʼautres idées || [abst ] se distraire de pensées pénibles : Cic. Att. 12, 38, 1 ¶ 2 sʼégarer, se fourvoyer : Cic. Off. 1, 100 ; conjectura Cic. Nat. 1, 100, sʼégarer dans ses conjectures, cf. Att. 14, 22 ; Har. 23.
- 1. afdwalen, verdwalen [a patre]; ➤ aberrantes ex agmine naves;
- 2. (metaf.) zich vergissen (in: abl.) [coniecturā wat betreft een vermoeden];
- 3. uitweiden, afdwalen [a proposito; a sententia; ad alia];
- 4. van iets loskomen [a miseria].
差錯。失路。— a proposito 離題目。— in melius 差而美。瑕不掩瑜。
Suggest a Translation
See an image
- to wander out of the way, lose the way, go astray: taurus, qui pecore aberrasset, L.—Fig., in word or deed, to go astray, wander: sed tamen aberro, find diversion; (usu. with ab, to miss): a proposito: num aberret a coniecturā opinio, varies from a reasonable guess.—To wander in thought, turn away: animus aberrat a sententiā suspensus curis maioribus: a miseriā.
-
…negotiis aut de re publica aut de artium studiis atque doctrina. Danda igitur opera est, ut, etiamsi aberrare ad alia coeperit, ad haec revocetur oratio, sed utcumque aderunt ; neque enim isdem de rebus nec omni…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…naufragio Caniniano scire quid sit. ego hic duo magna συντάγματα absolvi ; nullo enim alio modo a miseria quasi aberrare possum. tu mihi, etiam si nihil erit quod scribas, quod fore ita video, tamen id ipsum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…iamque adero. cupio enim ante quam Romam venio odorari diligentius quid futurum sit. quamquam vereor ne nihil coniectura aberrem. minime enim obscurum est quid isti moliantur ; meus vero discipulus qui hodie apud me cenat valde amat illum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…ne si interirent quidem animi, quicquam mali esse in morte Ego vero memineram, sed te de aeternitate dicentem aberrare a proposito facile patiebar. Video te alte spectare et velle in caelum migrare. spero fore ut contingat id…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…huic nostro studio prodesse potuisse ; erat enim ab isto Aristotele, a cuius inventis tibi ego videor non longe aberrare. Atque inter hunc Aristotelem, cuius et illum legi librum, in quo exposuit dicendi artis omnium superiorum ,…
Cicero, de Oratore
-
…, fontem omnium bonorum in corpore esse, hanc normam hanc regulam hanc praescriptionem esse naturae, a qua qui aberravisset eum numquam quid in vita sequeretur habiturum. Nihil igitur me putatis, haec et alia innumerabilia cum audiam ,…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…quem videant ea ex causa impeditum, ut facere quod promisit cupiat si ullo modo possit. ac ne videar aberrasse a distributione mea, qui haec in hac populari parte petitionis disputem, hoc sequor, haec omnia non tam…
Q. Tullius Cicero, Essay on Running for Consul
-
…te tenuit, suspicor te esse in suburbano. at ego hic scribendo dies totos nihil equidem levor sed tamen aberro. Asinius Pollio ad me scripsit de impuro nostro cognato. quod Balbus minor nuper satis plane, Dolabella obscure…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…cognovissent, suspicati essent aliquam excellentem esse praestantemque naturam, quae haec effecisset moveret regeret gubernaret. qui etiam si aberrant a coniectura, video tamen quid sequantur tu quod opus tandem magnum et egregium habes quod effectum divina mente videatur…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…hic duo magna συντάγματα i. e. Catulum et Lucullum absolvi ; nullo enim alio modo a miseria quasi aberrare possum statim accessit ad conscribendos de finibus libros. Quorum primum paulo ante Kal. Iunias Attico misit ad Att…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum