abesse

abesse [CL; v. et. absens, absenturus] 1 a to be distant. b to be absent, stay away. c to be lacking or non-existent. a in insula Farne, quae duobus ferme milibus passuum ab urbe procul abest Bede HE III 16.  b synodo ‥ presbiter ipse existens abesse non poterat T. Mon. Will. II 4; 1232 quod Dovorensis ibi prior abfuit, hoc nichil obstat, / ‥ quia nec debebat adesse H. Avr. Poems 127 l. 65; a1350 cancellarius ultra xv dies abfuturus neminem habeat vicarium StatCantab 315.  c si Deus ‥ accidentium est susceptivus, ut in Deo modo adsint modo absint Pull. Sent. I 4; omnibus diebus vite hujus regis [Alexandri III] ‥ aruit vitium, abfuit dolus, cessavit injuria Fordun GA 67. 2 (inf. as sb.) absence. me tanto gravius ejus abesse gravat (R. Partes) Speculum XII 234; vernas quos vovit adesse / unos post alios ducet serpens ad abesse D. Bec. 1933; hujus pueri nostri ‥ adesse per abesse festinant tempora Devizes 40. 3 (absit) far be it! God forbid!. quod absit a catholica ‥ fide! Aldh. VirgP 8; absit ut Johannem stultitiae reprehendamus! Bede HE III 25; absit, absit e nobis hoc credere! Eriug. Per. 571C; 10‥ absit, wana sie WW; absit ut ‥ studia ‥ omissa pereant! Gir. EH pref.; 1239 si etiam haberet jus in re, quod absit, restitui non tenetur (Lit. Fred. Imp.) M. Par. Maj. III 554.