abrenuntiare

abrenuntiare 1 (w. dat.) to renounce: a a way of life, practice, belief, or purpose; b a right, title, or office; c allegiance; d a promised wife; e the realm (cf. abjurare 4). a cum ‥ saeculo ~iare disponeret Bede HE III 19; 1073 ~iandum eis [studiis] decrevimus Lanfr. Ep. 33 (cf. Conc. I 362); temporalibus ~iavimus deliciis H. Los. Ep. 14; ut studeret ‥ ~iare ecclesiastice confessioni J. Sal. Pol. 801A; s1177 principes Teuthonici regni, ~iantes schismati, ‥ absolutionis beneficium meruerunt G. Hen. II I 185; in hac ‥ curiosa languesco curia, meis ~ians voluntatibus ut placeam aliis Map NC IV 13; 1232 ~iat ‥ mundo vera religio Gros. Ep. 8 p. 44; s1223 “~io legi nove et invente et commentis Jhesu pseudoprophete” M. Par. Min. II 254; 1397 ~iando omni ‥ supersticioni Reg. Heref. 144.  b s1095 ut Anselmus archiepiscopatui, reddito baculo et anulo, ~iaret Eadmer HN 68; 1165 cognoscens quod ad regnum Cantuariensis ecclesie non valeat ‥ redire, ipsi spontaneus ~iabit (Lit. Cardinalis) Ep. Becket 396; 1219 juri suo et clamationi ejusdem predicte terre ‥ ~iavit CurR VIII 15; 12‥ me ‥ ~iasse clamori quem clamabam Cart. Holyrood no. 72; s1294 Papa ‥ ~iando honori et oneri ‥ recusabat prolixius presulatum regere Romanorum Flor. Hist. III 276; nisi ~iaverit spontanea voluntate papatui Ockham Dial. 507; s1339 nonnulli ipsorum novorum militum ordini milicie ~iarunt Meaux III 41.  c s1217 “vultisne ~iare obedientie quam Deo promittendo vovistis? ” G. S. Alb. I 257.  d s1188 Ricardus ‥ puelle ~iavit Eul. Hist. III 90.  e 1487 fatebatur feloniam, ibidem prestando juramentum corporale †abronunciandi regno Anglie Sanct. Durh. 70. 2 (w. abl.) to renounce (a right). s1327 omni ‥ jure regio sibi competente coram notariis ~iavit et a regni regimine se dimisit Meaux B 354. 3 (w. acc.) to renounce (a belief etc.). ~iatis idolis Bede HE III 19; s1177 imperator ~ians schisma ‥ dextravit papam Fl. Worc. Cont. B 154.