abrenuntiatio
abrenūntiātio, ōnis, f. (abrenuntio), die Entsagung (v. Tode), Eccl.
in peccati ~one non alterius detractione baptizamur
fratres ‥ debent ‥ vivere ‥ in omni sanctitate ac ~one seculi
errorum plenam ~onem
erat [Wilfridus ] timore Dei plenus, sicut ‥ voluntaria regni ~one mundo probatum est
quod ‥ significasti ‥ Wintoniensem episcopum ‥ episcopatui suo abrenuntiasse, ‥ ~onem ipsam ‥ nec possumus nec debemus ratam aut non ratam habere(
abrĕnūntĭātĭō, ōnis, f. , renonciation : Eccl.