abripio
abripio, to take forcibly away, snatch away, tear from, force off
- I Lit.
- A In gen.: abripite hunc intro actutum inter manus, hurry him away, Plaut. Most. 2, 1, 38 (385): puella ex Atticā hinc abrepta, stolen, Ter. Eun. 110; cf.: abreptam ex eo loco virginem secum asportāsse, Cic. Verr. 2, 4, 49, § 107: de convivio in vincla atque in tenebras, id. ib. 2, 4, 10, § 24: ab complexu alicujus, Liv. 3, 57, 3: milites vi fluminis abrepti, Caes. B. C. 1, 64; cf. Mel. 3, 5, 8; Plin. 2, 67, 67, § 170; Verg. A. 1, 108: aliquem ad quaestionem, Cic. Clu. 33, 89; cf.: aliquem ad humanum exitum, id. Rep. 1, 16 fin.; with acc. only: Cererem, Cic. Verr. 2, 4, 50, § 111: cives, Nep. Milt. 4, 2: aliquid, id. Dat. 4, 2: abripere se, to run, scamper away: ita abripuit repente sese subito, Plaut. Mil. 2, 2, 21 (176); so id. Curc. 5, 1, 8 (598).—
- B Transf., of property, to dissipate, squander: quod ille compersit miser, id illa univorsum abripiet, Ter. Phorm. 45.—
- II Trop., to carry off, remove, detach: repente te quasi quidam aestus ingenii tui procul a terrā abripuit atque in altum ... abstraxit, Cic. de Or. 3, 36, 145: voluntate omnes tecum fuerunt; tempestate abreptus est unus, id. Lig. 12, 34 (the figure taken from those driven away in a storm at sea); so, abreptus amore caedum, Sil. 5, 229; cf. id. 6, 332: (filium) etiam si natura a parentis similitudine abriperet, i.e. made unlike him, Cic. Verr. 2, 5, 12.
- 1. wegrukken, wegsleuren; ➤ abripi vi fluminis; abripi tempestate ab Africa ad insulam uit de koers geslagen worden; alqm de convivio in vincula ~; se ~ zich uit de voeten maken;
- 2. (pre- en postklass.) afrukken [articulos morsu];
- 3. ontrukken, wegnemen, wegbrengen, roven [signa (veldtekens)];
- 4. roven, ontvoeren [omnes eius gentis cives; filios e complexu parentum].
搶去强。以往。— in quaestionem 押 犯人加刑。— sese 藏。躲。偷逃。— a patris similitudine 使不似父 不肖。
Suggest a Translation
See an image
- ab + rapio, to take forcibly away, snatch away, tear from, force off: puella ex Atticā hinc abrepta, stolen, T.: filios e complexu parentum: alqm de convivio in vincla atque in tenebras: (milites) vi fluminis abrepti, Cs.: aliquem ad quaestionem: iam intro abripiere, shall be dragged, T.: sublatis signis se, to run away, L.—Of property, to dissipate, squander: quod ille compersit miser, id illa univorsum abripiet, will snatch away in a lump, T.—Fig., to carry off, remove, detach: tempestate abreptus: (filium) si natura a parentis similitudine abriperet, i. e. made unlike him.
-
…prima fuit, Cynthia finis erit. Tu, quod saepe soles, nostro laetabere casu, Galle, quod abrepto solus amore vacem. at non ipse tuas imitabor, perfide, voces fallere te numquam, Galle, puella…
Propertius, Elegies
-
…ea habitabat Rhodi. Potest taceri hoc. Ibi tum matri parvulam Puellam dono quidam mercator dedit Ex Attica hinc abreptam. Civemne Arbitror Certum non scimus matris nomen et patris Dicebat ipsa patriam et signa caetera Neque scibat, neque…
Terence, Eunuchus
-
…factis tibi respondeam Eu noster laudo tandem perdoluit vir es. At ego nescibam quorsum tu ires Parvula Hinc est abrepta ; eduxit mater pro sua Soror est dicta cupio abducere, ut reddam suis. Nempe omnia haec nunc verba…
Terence, Eunuchus
-
…caetera Neque scibat, neque per aetatem etiam potuerat. Mercator hoc addebat, e praedonibus Unde emerat se audisse abreptam e Sunio. Mater ubi accepit, coepit studiose omnia Docere, educare ita uti si esset filia. Sororem…
Terence, Eunuchus
-
…, in quem scyphum de manu iacere conatus est, quem obtorta gula de convivio in vincla atque in tenebras abripi iussit ; hinc illa crux in quam iste civem Romanum multis inspectantibus sustulit, quam non ausus est usquam defigere…
Cicero, in Verrem
-
…fugiens quam ego sequens ; ille enim iit passim, ego ordinatim. quacumque iit, ergastula solvit, homines abripuit, constitit nusquam prius quam ad Vada venit ; quem locum volo tibi esse notum. iacet inter Appenninum et…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…. quo tempore illum a quaestione ad nullum aliud rei publicae munus abduci licebat, eo tempore ad quaestionem ipse abreptus est. at quam quaestionem voltus enim vestri, iudices, me invitant ut quae reticenda putaram libeat iam libere…
Cicero, pro Cluentio
-
…constitisses, nihil crederes interesse sine sensu, sine sapore, elinguem, tardum, inhumanum negotium, Cappadocem modo abreptum de grege venalium diceres. idem domi quam libidinosus, quam impurus, quam intemperans, non ianua receptis sed…
Cicero, post Reditum in Senatu
-
…huius modi causas recipitis hominem unum omnium crudelissimum, qui tot ingenuos, matresfamilias,. civis Romanos occidit, abripuit, disperdidit, regiones vastavit simius, non semissis homo, contra me arma tulit, et eum bello cepi…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…, deinde etiam apte diceremus quo cum ingressus esses, repente te quasi quidam aestus ingeni tui procul a terra abripuit atque in altum a conspectu paene omnium abstraxit ; omnem enim rerum scientiam complexus non tu quidem eam nobis tradidisti…
Cicero, de Oratore