aconitum
aconitum, a poisonous plant, wolf’s-bane, aconite--Poet., poison
ăcŏnītum, i, n., = ἀκόνιτον,
- a poisonous plant, wolf's-bane, monk's-hood, aconite, Plin. 27, 2, 2, 4; 6, 1, 1, 4 fin.: aconiton, Ov. M. 7, 407.—In plur., Verg. G. 2, 152; Ov. M. 7, 419; Aus. Idyll. 12, 9, 11; Luc. 4, 322. —For a strong poison in gen., Ov. M. 1, 147; Juv. 10, 25.
aconītum, ī (griech. Akk. aconiton, Ov. met. 7, 407), n. (ἀκόνιτον), ein giftiges Kraut, Sturmhut, Wolfswurz, begriff mehrere Arten der Gattung Aconitum u. vorzüglich A. Napellus, Plin.: poet. für schnellwirkendes Gift übh., Verg. u.a.: Plur., Gifttränke, Ov.
aconito,pungas
acognitum, genus herbae venenatae
nomina herbarum: ‥ ~a,pung
illa [Livia ] sponte miscuit aconiton
sic achonīta ferax herbarum gignit Achone
tantum de aqua ‥ corrumperet animal statim quantum de psillio aut de †anconico
ăcŏnītum, (13) ī, n. ( acc. ton Ov. M. 7, 407), aconit ; [dʼordin. au plur. aconita ] : Virg. G. 2, 152, etc. || poison violent, breuvage empoisonné : Ov. M. 1, 147 ; Juv. 1, 158, etc.
- 1. monnikskap;
- 2. het uit deze plant bereide gif.
aconītum (-ton) ī, n
- a poisonous plant, wolf's-bane, aconite, O., V.—Poet., poison: lurida, O.