adjectivus

adjectivus 1 added, additional. b (sb.) (?) adjunct, appurtenance. cum ‥ unitates que cum nodis pronunciantur omnes ~e sive omnes diminutive fuerint Rob. Angl. (I) Alg. 90.  b 955 (12c) villam ‥ cum omnibus suis ‘abjectivis [? l. ~is] CS 906. 2 adjectival. b (sb. n.) adjective. c (sb. n.) qualifying clause. ~e virtutis explet officium, que substantivorum determinat qualitatem J. Sal. Met. 842b; unumquodque verbum ~um significat esse sue rei Bacon XV 148.  b qui secunde impositionis ~a prime institutionis substantivis applicant J. Sal. Met. 842C; O quam eleganter ~um depingit substantivum cum honesti mores naturalia ornant! Neckam NR II 173 p. 284; illa substancia ad quam qualitas significata per nomen ~um inclinatur non significatur per ~um purum, set solum intelligitur Bacon XV 6; 1293 cum ‥ secta Phariseica ex interpretacione ipsius ~i sonet in divisionem Reg. Cant. II 1286.  c s1397 in principio suo responscionis imponebat sibi silencium, cum hoc ~o quod tempore futuro non sufficeret ad †abicienda [l. obicienda] contra se plenarie respondere Chr. Kirkstall 130.