admurmuro
admurmuro, to murmur, murmur at
Could not find admurmurante in Logeion dictionaries.
admurmurante Verb: present active participle masculine ablative singular, Verb: present active participle neuter ablative singular, Verb: present active participle feminine ablative singular of admurmuro
ad-murmŭro, āvi, ātum, 1, v. n.,
- to murmur with approbation or disapprobation (cf. acclamo): quam valde universi admurmurārint, Cic. Verr. 2, 5, 16: admurmurante senatu neque me invito, id. Att. 1, 13, 2.—Impers.: cum esset admurmuratum, Cic. de Or. 2, 70, 285.
ad-murmuro, āvī, ātum, āre, murmeln, ein (beifälliges od. mißbilligendes) Gemurmel hören lassen bei etw., Cic. ad Att. 1, 13, 2; Verr. 5, 41. – impers., cum esset admurmuratum, Cic. de or. 2, 285. – u. von der depon. Nbf. admurmuror das Perf.: ad hoc pauculi admurmurati sunt, Fronto ep. ad M. Caes. 1, 8. p. 21, 6 N.
admurmŭrō, (16) āvī, ātum, āre, intr., faire entendre des murmures à lʼadresse de [marques de désapprobation] : Cic. Verr. 2, 5, 41 ; Att. 1, 32, 2 ; [pass. imp.] de Or. 2, 285.
ad-murmurō āvī, ātus, āre,
- to murmur, murmur at: valde: cum esset admurmuratum: admurmurante Senatu.