adrepo
adrepo, to creep to, steal up
ad-rēpo, s. ar-rēpo.
adrēpō (14) ( arr- ), rēpsī, rēpĕre, intr., ramper vers [ad aliquid, ad aliquem, vers qqch., vers qqn] : Varro R. 3, 7, 2 ; Plin. 35, 98, etc. || [fig.] se glisser : ad amicitiam alicujus Cic. Verr. 2, 3, 158, se glisser (sʼinsinuer) dans lʼamitié de qqn ; in spem (hereditatis) adrepe Hor. S. 2, 5, 48, insinue-toi en vue de lʼhéritage ; occultis libellis sævitiæ principis adrepit Tac. Ann. 1, 74, par des mémoires secrets il trouve accès insensiblement auprès des dispositions cruelles du prince.
adrepo , is, psi, ptum, pere. n. 3.
漸進。爬進。爬行。— animo principis 趨承王心。Ad amicitiam ejus adrepsit 鑽謀成彼友。
Suggest a Translation
See an image
漸進。爬進。爬行。— animo principis 趨承王心。Ad amicitiam ejus adrepsit 鑽謀成彼友。
Suggest a Translation
See an image
ad-rēpō (arr-) rēpsī, —, ere,
- to creep to, steal up: ad istius amicitiam, insinuate himself: in spem, ut, etc., H.