aenigmaticus
aenigmăticus, a, um, adj. [aenigma],
- like an enigma, obscure, enigmatic: ille clarum esse somnium dixit, et nihil aenigmaticum, nihil dubium continere, Cassiod. H. Eccl. 9, 4.
ut pote qui eas [calamitates futuras ] non ~o fuco sed aperto eloquio ‥ pronuntiaverit
quid quod scientia quevis ~a quedam est ignorantia?
aliqui per characteres et carmina occultaverunt multa, aiii vero per verba ~a et figurativa
dominium [bonorum ] Romane ecclesie reservatum est simplex, id est palliatum nudum et ~um
non credent absque sciencia que non erit ~a sed per speciem
noticia specularis vel ~a