agina
ăgīna, ae, f. [ago],
- the opening in the upper part of a balance, in which the tongue moves (agitur), Paul. ex Fest. p. 10 Müll.; cf. also Tert. adv. Herm. 41; Pudic. 9.— Hence, ‡ ăgīnātōres dicuntur, qui parvo lucro moventur, Paul. ex Fest. p. 10 Müll.
agina, ae, f. (ago), eig. das »Loch, in dem der Stift des Wagebalkens liegt und die Schnellwage sich bewegt« nach Paul. ex Fest. 10, 3, od. der »Wagebalken (scapus) der Schnellwage«, nach Placid. gloss. (V) 7, 1. – dah. meton., die ganze Schnellwage (trutina), Tert. de pudic. 41 u.s.
ăgīna, æ, f. (ago), châsse, trou dans lequel se meut le fléau dʼune balance : P. Fest. 10, 3.
Ermendricus et uxor sua Oolgardis, et Aalgardus et dilectæ illius Aginæ, communiter vendimus, etc.Infra :
S. Stephani et uxoris suæ Guthurgis, et Ermendrico et conjuge ejus Oolgarde, et Aalgardi et Amabile ejus Agine, qui hanc venditionis cartam fieri et firmari rogaverunt.
Agen, Proprius, deducas ; quia nihil magis proprium quam uxor putatur. Vide Agenhine.
Aginare.