agonia
ăgōnĭa, ae, f.
- A victim, v. agonium.—
- II = Agonalia, Ov. F. 5, 721; cf. agonium.
2. agōnia, ae, f. (ἀγωνία), äußerste Angst, Todeskampf, Eccl. Vgl. Rönsch Itala p. 238 u. Collect. phil. p. 119.
3. agōnia, Nbf. von agon, w.s.
[tetrasyllabica ] quedam longantur, ut agonīa
qui pro gymnasticis et corporalibus ~iis premia statuerunt
duo angeli ‥ Dei Patris Filium in ~ia sue passionis consolaturi
egro ‥ in agonia posito et ‥ jam jam morituro famulus ‥ signum crucis ‥ faciat
factus in ~ia egrotus
[Eadmundus ] ~ia peracta in domo Domini multiplicatur
quasi per ~iam raptus ad superos
tanto ‥ diutius talis ~ie martyrium duxit
princeps ‥ in ~ia mortis positus
indicavit eis ~iam animi sui
Petrus in Angliam rediens ‥ toto [sic ] regno ~iam reportavit
consimili passionis ~ia semetipsum conturbavit
~ia, hostia
~ia, A.anger
1 ăgōnĭa, æ, f. , victime sacrée : P. Fest. 10, 5, etc.
2 ăgōnĭa, (16) ōrum, n. , c. Agonalia : Ov. F. 5, 721.
sollicitudo, in Gloss. Gr. Lat.
Hostia. Gloss. Isid. et Excerpta Pithœana. Festus habet :