agonisticus
agōnisticus, a, um (ἀγωνιστικός), zum Wettkampf gehörig, corona, Cypr. ad Fort. praef. § 2. Augustin. conf. 4, 3. § 5: ludi, Augustin. de vera rel. 22, 43 extr.: causae, Tert. de cor. mil. 13. – neutr. plur. subst., agonistica illa vana et ludicra, Augustin. in psalm. 57, 7.
ăgōnistĭcus, a, um (ἀγωνιστικός), relatif aux jeux : Tert. Cor. 13.
Agonistica corona, apud Cyprian. Præfat. in lib. de Exhortatione Martyrii, id est, Corona vincentibus destinata.
Agonisticum munus, eodem sensu, apud Ludewig. Reliq. MSS. tom. 5. pag. 285.