alferus

, Hispanis Vexillifer, vexillarius. Alferazes seu signiferi, in Charta Gregorii X. PP. ann. 1275. apud Petrum Mariam in Regesto part. 2. Hist. Eccl. Placentinæ ; vox efficta ex Latino Aquilifer, uti censent Ambrosius Morales in Hist. Hispan. tom. 2. pag. 7. Oyenhartus in Notitia Vasconiæ lib. 2. cap. 4. et alii, quos laudat V. C. Ægid. Menagius in Originibus Ital. pag. 32. et 952. Sed potior videtur aliorum sententia, qui ab Arabico deducunt, Alpheres, Eques. פארם (faris). Chartam Adelphonsi Imperatoris Hispaniæ æræ 1188. Nunio sancti Petri, et aliam æræ 1215. Martinus Gunsalvi subscribunt cum dignitate Alferi Imperatoris apud Yepez tom. 5. pag. 438. et in Bibl. Cluniac. Pag. 1436. de qua dignitate apud Navarros agit eodem capite Oyenhartus. Chronicon S. Fernandi Regis Castellæ inter Acta SS. Maii. tom. 7. pag. 360 : Didacus Lupi de Faro Alferes domini Regis Confess, Apud Lusitanos Vexillifer regis sive Alferes mor do reino summam obtinebat dignitatem in palatio regis ; ejusdem porro munus inde ab initiis regni exstitisse probat Sa Rosa de Vit. vol. 1. pag. 85 ex donatione æræ 1112, quam subscripsit Pelagius Suaris, Vexillifer Comitis. Dicebatur etiam signifer. Codex Alphonsinus Part. 2. tit. 9. l. 16. , Vexillum Alferi. Vetus Charta apud eundem Yepez tom. 6. pag. 17 : Et contrarius fuisti contra meos inimicos et infideles, et mecum tenuisti mea Alferena. , Alferi, seu vexilliferi dignitas, officium. Exstat apud Rymer. tom. 1. pag. 531. Charta Alphonsi reg. Castel. ann. 1254 in cujus sigillo legitur : Alferezia domini regis vacat. Vide Leges Alphons. part. 3. tit. 16. l. 2. 3. et Alferus.

Menu

Word wheel

alferus

Saved

Recent