alga
alga, sea-weed, --Prov. of worthlessness
Frieze-Dennison Vergil
alga , ae, f.: seaweed.
alga, ae, f. [from ligo, qs. alliga, as binding, entwining, Van.],
- sea-weed, comprising several kinds, of which one (Fucus vesiculosus, Linn.) was used for coloring red, Plin. 26, 10, 66, 103; 32, 6, 22, § 66. Freq. in the poets, Hor. C. 3, 17, 10; Verg. A. 7, 590; so Mart. 10, 16, 5; Val. Fl. 1, 252; Claud. Ruf. 1, 387. In prose, Auct. B. Afr. 24 fin. —Hence also for a thing of little worth: vilior algā, Hor. S. 2, 5, 8: projectā vilior algā, Verg. E. 7, 42.
alga, ae, f. (vgl. das nordnorweg. ulka, ölke, ›anhaftender Schleim‹), I) Seegras, Seetang, bei den Griechen φῦκος, Verg. Aen. 7, 590. Col. 8, 17, 6: alga maris, Plin. 32, 66: alga marina, Pallad. 4, 10. § 13 u. 30: muscus et alga, Apul. apol. 35: Plur. algae, Ov. met. 14, 38. Auson. Mos. 69; epist. 9, 5 u. 33: umfaßt mehrere Arten, wovon eine (Fucus vesiculosus. L.) auf Kreta zum Rotfärben diente, Plin. 32, 66. Vgl. fucus. Das vom stürmischen Meere ausgeworfene bedeckt das Ufer, Turpil. com. 23. Val. Flacc. 1, 252, u. wurde zum Bedecken der Baumwurzeln gebraucht. Pallad. 4, 10, 2, nur in höchster Not als Viehfutter, Auct. b. Afr. 24, 4; dah. als sonst unbrauchbar u. wertlos, alga inutilis, Hor. carm. 3, 17, 9; u. sprichw. von etwas Wertlosem, vilior algā, Verg. ecl. 7, 42. Hor. sat. 2, 5, 8. – II) meton. die Seeküste. Catull. 64, 60 u. 168: algae inquisitores, Iuven. 4, 48 sq.
~a,waar
velut scopulis refluis ~arum illisionibus et undarum ‥ vorticibus fatigatus
~a,sæwaur
[bernace ] tanquam ab ~a ligno coherente ‥ per rostra dependent
inde / algidus et algor, pariter maris †ala vocatur
ut capiant ~am maris ad impinguendam ‥ terram
algea,fletwort
spretis vilior algis
lepus ad Martem fit vilior alga
aurum et ~am equiparando
nemus ingressus fuerat rituque ferino / vivebat, paciens concrete frigoris †alge
~a,scaldhyflas velsondhyllas
alga, (13) æ, f. , algue : Plin. 32, 66 ; Hor. O. 3, 17, 10 ; Virg. En. 7, 590 || [fig., pour désigner qqch. de peu de valeur] : Hor. S. 2, 5, 8 ; Virg. B. 7, 42.
- 1. zeegras, zeewier; alg. waterplant;
- 2. (metaf.) iets van geen waarde.
alga , ae. f. et, v. algensis
See an image
See an image
alga, ae, f.: alga (erba marina)
⯀ proiectā vilior algā Virg più spregevole di un'alga abbandonata.
alga ae, f
- sea-weed, H.—Prov. of worthlessness: proiecta, V.: inutilis, H.
Alga
A general name used by the Roman writers of all aquatic plants that, living in the water, are thrown up on the shores or river-banks. See Fucus.