alicarius
ălĭcārĭus, a, um, adj. [alica],
- of or pertaining to spelt; hence, ălĭcārĭus, i, m., one who grinds spelt: nemo est alicarius posterior te, Lucil. ap. Charis. p. 75 P.; and ălĭcārĭa, ae, f., a prostitute (as frequenting the place of the spelt-mills): alicariae meretrices appellabantur in Campaniā (where the best spelt-grits were prepared, Plin. 18, 11, 29, § 109), Paul. ex Fest. p. 7 Müll.: pistorum amicas, reliquas alicarias, * Plaut. Poen. 1, 2, 54 (263).
alicārius (halicārius), a, um (alica), zu den Speltgraupen gehörend, Speltgraupen-, reliquiae (Abfälle), Plaut. Poen. 266 (im Wortspiel hier übertragen auf die gemeinen Dirnen, die vor den Graupenmühlen saßen, Paul. ex Fest. 7, 18). – subst., alicārius, ī, m., der Speltgraupenmüller, Lucil. sat. 15, 38.
ălĭcārĭus ( hălic- ), a, um (alica), relatif à la balle de blé : Pl. Pœn. 266 [ P. Fest. 7, 18 ].
alicarius , ii. m. et, v. alicarius
See an image
See an image
alicarius , a, um. adj.
鈴鐺麥麵铺。Alicariae meretrices et Alicariae reliquiae 倚磨房之娼。
Suggest a Translation
See an image
鈴鐺麥麵铺。Alicariae meretrices et Alicariae reliquiae 倚磨房之娼。
Suggest a Translation
See an image