allevamentum
allĕvāmentum (adl-), i, n. [1. allĕvo],
- a means of alleviating, alleviation: sine ullo remedio atque adlevamento, Cic. Sull. 23 fin.
allevāmentum (adlevāmentum), ī, n. (1. allevo), die Erleichterung, in adversis sine ullo remedio atque allevamento permanere, Cic. Sull. 66: u. wieder bei Spät., all. tributorum, Heges. 2, 1, 2: allevamento esse, Ambros. de bono mort. 1, 5 in.
allevamentum , i. n. et, v. allevatio
See an image
See an image
Levée. Charta Guillelmi Comitis Forcalquerii ann. 1206. pro Manoscensibus :
Remitto.... omnia mala usatica, et omnia mala Allevamenta, omnesque malas et pravas consuetudines, etc.
Jehans cuens de Haynnau... nous requist à Alever une assise dedens Maubuege, etc.
Si quis in nemore silvestri Allevamentum alterius vastaverit, solvat pro banno de die pro qualibet planta silvestri, grossitudinis unius bropæ, vel infra, denarios quatuor, et ab inde supra, usque ad magnitudinem unius canterii supra, solvat pro banno solidos duos pro qualibet planta, et de nocte duplicetur bannum.Vide supra Alevamum, et mox Allevare.
adlevāmentum (all-) ī, n
- adlevo, a mitigation, relief: sine ullo adlevamento.