allevatio

allĕvātĭo (adl-), ōnis, f. [1. allĕvo].

• A raising up, elevating: umerorum adlevatio atque contractio, Quint. 11, 3.—
• II Trop., an alleviating, assuaging, easing: ut (doloris) diuturnitatem adlevatio consoletur, Cic. Fin. 1, 12, 40: nullam adlevationem, id. Fam. 9, 1.

allevātio (adlevātio), ōnis, f. (1. allevo), I) das Aufheben, Aufrichten, umerorum allevatio et contractio, Quint. 11, 3, 83: all. manuum, Hilar. in psalm. 140, 3. – II) übtr., die Erleichterung, tot tantisque rebus urgemur, ut nullam adlevationem quisquam non stultissimus sperare debeat, Cic. ep. 9, 1, 1: (doloris) diuturnitatem allevatio consoletur, Cic. de fin. 1, 40.

1 allevatio , lifting, unloading (of cargo). 1511 pro naulo xiij barrell’ ‥ salmonum a Barvico ‥ usque Novum Castrum ‥ una cum ij s. solutis ministris pro ~one a puppe usque Gateshede Ac. Durh. 661.

2 allevatio v. alleviatio(2c)

allevatio , onis. f.
輕痛。慰。

Suggest a Translation
See an image

adlevātiō (all-) ōnis, f

• adlevo, an alleviation: doloris diuturnitatem adlevatio consoletur.