alloquium
alloquium, an exhortation, encouragement
Could not find alloquiis in Logeion dictionaries.
alloquiis Noun: neuter dative plural, Noun: neuter ablative plural of alloquium
allŏquĭum (adl-), ii, n. [alloquor],
- a speaking to, addressing, an address, exhortation, encouragement, consolation, etc. (post-Aug.): adloquio leni perlicere homines ad dedendam urbem, Liv. 25, 24: fortunam benigno adloquio adjuvabat, id. 1, 34: blandioribus adloquiis prosequi, Plin. Ep. 1, 8: adloquio militem firmare, Tac. H. 3, 36; Ov. Tr. 1, 8, 18; * Hor. Epod. 13, 18 al.—In Luc., in gen., = colloquium, conversation: longis producere noctem adloquiis, 10, 174.
alloquium (adloquium), ī, n. (alloquor), die Ansprache, wenn gegenseitig = das Gespräch, der Umgang mit jmd., Iustin. 19, 3, 11; 22, 7, 5. Plin. 6, 84: Plur., Tac. hist. 5, 1. Lucan. 10, 174. – Insbes.: a) das besänftigende Zureden, der Zuspruch, die Tröstung, benignum, lene, Liv.: benigni vultus et alloquia, Liv.: subrefectus conspectu alloquioque alcis, Vell.: alloquio sustinere alqm, Ov.: blando solari alqm alloquio, Apul.: alloquio litterarum consolari alqm, Ambros.: vix propinquorum alloquia tolerare, Tac.: Plur. auch konkr. = Trostmittel, blanda alloquia, Hor. epod. 13, 18. – b) die anfeuernde Anrede an die Soldaten, alloquio firmare militem, Tac. hist. 3, 36.
ut ‥ mentem ‥ cotidie per studiosae lectionis roboraret ~ium
precor ut ‥ [libellum ] alterum non ~ium sedProslogion tituletis
ad partem sollicitudinis ejus oris ipsius invitatus ~io
vultum avertit, ‥ declinat ~ia
actibus, alloquiis vir verax, mitis, honestus
tunc patris alloquio rex censuit, omnis et ordo, / servent ut pariter Wilfridi dogma
hujus ob alloquium nobis miserere precamur
hoc morientis ‥ certum est signi indicium et ‥ inevitabile mortis ~ium
adloquium (all-) ī, n
- adloquor, an exhortation, encouragement: benignum, L.—Plur, solaces: aegrimoniae, H.