amissibilis
āmissĭbĭlis, e, adj. [amitto],
- that may be lost (only in eccl. Lat.), Aug. Trin. 5, 4; so id. ib. 15, 13 al.
āmissibilis, e (amitto), verlierbar (Ggstz. receptibilis), Eccl.
non videtur ‥ quod omne jus spirituale ~e per hereticam pravitatem amittatur absque constitucione ecclesie
āmissĭbĭlis, e (amitto), qui peut se perdre : Aug. Trin. 5, 4, 5.